Z oczywistych powodów ekonomicznych, gromadzenie w jednym miejscu ścieków z gospodarstw rozproszonych nie jest możliwe. W tym wypadku indywidualne oczyszczanie ścieków może okazać się tak samo, a czasem nawet bardziej satysfakcjonujące jak zbiorowe.

Szczególnie odpowiednie jest ono dla domków jednorodzinnych i gospodarstw rolnych.
Na świecie przydomowe oczyszczalnie ścieków są szeroko stosowane w wielu krajach w przypadku gdy jest to praktycznie możliwe i ekonomicznie uza


sadnione. Na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia w taki właśnie sposób były oczyszczane ścieki z prawie połowy domów we Francji, a w USA liczbę przydomowych oczyszczalni ścieków szacowano na 22 miliony z tendencją rozwojową. Poprawnie działających indywidualnych systemów kanalizacyjnych w kraju mamy niewiele. Przeważają tzw. szamba czyli teoretycznie szczelne, a praktycznie najczęściej nieszczelne zbiorniki bezodpływowe, z których ścieki wywożone są na pola lub do oczyszczalni.

 



Ocenia się, że docelowo około 30% wsi i osiedli domów jednorodzinnych w kraju będzie korzystać z kanalizacji indywidualnych ze względu na rozproszoną zabudowę i nieopłacalność budowy kanalizacji ściekowej. Przydomowe oczyszczalnie z odprowadzeniem oczyszczonych ścieków do gruntu są rozwiązaniem efektywnym i bezpiecznym, pod warunkiem, że są właściwie zaprojektowane, wykonane i eksploatowane

Oferujemy trzy wielkości polietylenowych zbiorników gnilnych, o pojemności użytecznej ścieków 1750 l, 2500 l i 3500 l.

 


Najmniejszy zbiornik przeznaczony jest dla domów jednorodzinnych zamieszkałych przez 2-3 osoby, większy dla 4-6 osób, a największy dla 6-10 osób.

Zbiorniki wykonane są z tworzywa sztucznego, liniowego polietylenu średniej gęstości i formowane w całości w jednym kawałku bez żadnych sklejeń czy spawów.

Taka technologia wykonania zapewnia całkowitą szczelność zbiorników. Polietylen jest bardzo odporny na działanie substancji chemicznych, nie podlega korozji, co powoduje, że zbiorniki gnilne wykonane z tego surowca są wielokrotnie trwalsze od szamba betonowego. W górnej części zbiornika znajduje się wlot (wejście) ścieków, a po przeciwnej stronie odpływ „szarej wody”, który znajduje się 100 mm poniżej wlotu. Przyłącze wlotu ścieków można obracać w granicach do 120 stopni, co bardzo ułatwia usytuowanie zbiornika w stosunku do budynku i układu rozsączającego oraz skraca drogę ścieków. Przy rurze wlotowej usytuowany jest otwór inspekcyjny, który pozwala na łatwe udrożnienie instalacji w przypadku zapchania. Kształt kopuły pozwala na optymalne rozłożenie nacisku na zbiornik, pochodzącego od warstwy ziemi, którą jest zasypany. Jeśli teraz zajrzymy do środka zbiornika to widzimy dwie komory. Dużej pojemności pierwszą komorę, w której odbywa się proces sedymentacji i fermentacji oraz drugą, mniejszą komorę, z której pobierana jest woda odpływowa. Rurę odpływową umieszczono w drugiej komorze. Rura ta jest zamknięta od dołu i wypływ wody następuje poprzez otwory w bocznych ścianach rury, co skutecznie eliminuje zanieczyszczenie zawiesinami.